Melanogaster ambiguus

Melanogaster ambiguus

Υπόγειο μανιτάρι σε σφαιρικό σχήμα, επιδερμίδα καστανή βελούδινη που στην ωριμότητα γίνεται μαύρη. Εσωτερικός θρόμβος χωρισμένος σε θαλάμους υπόλευκος έως μαύρος με την πάροδο του χρόνου, έντονα αρωματικός. Αναπτύσσεται στη βάση έλατου, οξιάς, δρυός, πεύκου κλπ
Βρέθηκε στον Κώνισκο άνοιξη, στη βάση κέδρου.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Melanogaster_(fungus)

Fistulina hepatica

Fistulina hepatica

Φιστουλίνα η ηπατική. Το σχήμα του μοιάζει με μεγάλη γλώσσα που αναδύεται από κορμούς καστανιάς ή βελανιδιάς. Έχει τραχεία πάνω επιφάνεια με κοκκινωπό-καφέ χρώμα.  Η κάτω επιφάνεια είναι αρχικά κίτρινη και με το  πέρασμα του καιρού παίρνει βαθυκόκκινες ανταύγειες. Αν πληγωθεί εκκρίνει κόκκινες σταγόνες. Είναι καλυμμένη με λεπτούς πόρους που καταλήγουν σε σωλήνες ιδίου χρώματος. Η σάρκα του είναι παχιά σχίζεται εύκολα, έχει χρώμα και υφή κρέατος και ευχάριστη οσμή.
Βρέθηκε στη Μπιάρα σε κορμό δρυός.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Fistulina_hepatica

Albatrellus cristatus

Albatrellus cristatus

Καπέλο με ακανόνιστο περίγραμμα, κυρτό, σε σχήμα βεντάλιας, λείο με ελαφρώς βελούδινη ή δερματώδη επιφάνεια. Όσο ωριμάζουν σχηματίζονται ραγάδες και σχίζεται η περίμετρος τους. Έχει χρώμα κιτρινωπό προς καφέ, με πράσινες αποχρώσεις κοντά στην περιφέρεια.
Πόροι που κατεβαίνουν στο πόδι, λευκοί στην αρχή πρασινωποί έως κίτρινοι στη συνέχεια, κυκλικοί και μικροί. Πόδι λευκό, έκκεντρο, ινώδες. Σάρκα λευκή που γίνεται λαδοπράσινη γύρω από σήραγγες εντόμων, εύθραυστη, με δυσάρεστη οσμή.
Αναπτύσσεται σε δάση πλατύφυλλων και κωνοφόρων, σε ομάδες που φύονται από κοινό στέλεχος, τέλη καλοκαιριού και φθινόπωρο.
Βρέθηκε στον Άγιο Νικόλαο τέλη Σεπτεμβρίου σε μικτό δάσος δρυός και ελάτης.

Πληροφορίες: http://www.mushroomexpert.com/albatrellus_cristatus.html

Marasmius oreades

Marasmius oreades

Μαράσμιος ο ορειάδης. Μικρό μανιτάρι με καπέλο καμπανόμορφο αρχικά, επίπεδο αργότερα, λείο, σε τόνους του πορτοκαλί και του κρεμ και περίμετρο οδοντωτή. Ελάσματα ανοδικά σχετικά αραιά και κρεμ. Πόδι κυλινδρικό, σκληρό καφετί, με μικρές τριχούλες στη βάση. Σάρκα λευκή με ευχάριστο άρωμα. Αναπτύσσεται σε λιβάδια ανάμεσα στο χορτάρι από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο, σχηματίζοντας μεγάλος κύκλους.
Βρέθηκε στη θέση Μαργαρίτα το Μάιο, σε τεράστιους ΄΄κύκλους της μάγισσας΄΄.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Scotch_bonnet_(mushroom)

Lycoperdon utriforme

Lycoperdon utriforme


Λυκόπερδο το ασκόμορφο. Η λαϊκή του ονομασία στην περιοχή μας είναι αλποπορδή, όπως όλα τα είδη του γένους Lycoperdon. Μία λευκή ή ανοιχτή γκρι μπάλα σχετικά σφαιρική που μετασχηματίζεται σε κωνική στην ωριμότητα. Η εξωτερική επιφάνεια καλύπτεται από αγκαθωτές προεξοχές, που με την πάροδο του χρόνου χάνονται και σχηματίζεται μια επιφάνεια σαν σχισμένο μωσαϊκό από πολυγωνικά σχήματα. Στο κάτω μέρος η βάση του στο έδαφος είναι πολύ λεπτή. Όσο ωριμάζει η εξωτερική του επιδερμίδα σχίζεται και εμφανίζεται μία λεπτή φούσκα η οποία περιέχει τα σπόρια. Στη συνέχεια κι αυτή σχίζεται και απελευθερώνονται τα σπόρια με τη βοήθεια του αέρα και της βροχής. Τέλος μένει στο έδαφος μια καφετιά στείρα κούπα.
Η σάρκα του είναι πρώτα λευκή και συμπαγής, έπειτα καφετιά. Αναπτύσσεται σε λιβάδια μέσα στη χλόη από την Άνοιξη μέχρι το Φθινόπωρο συνήθως μοναχικά.
Βρέθηκε τον Μάιο σε αλπικά λιβάδια από τη ράχη Τυμφρηστού μέχρι το Κρίκελλο.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Handkea_utriformis

Mycena epipterygia

Mycena epipterygia

Μυκήνη η επιπτερύγια. Ένα είδος του πολύ μεγάλου γένους των Mycena's. Μικρό μανιτάρι με καπέλο κωνικό, κολλώδες και ελαστικό, με χρώμα που ποικίλλει από κίτρινο-καφέ σε γκρι-καφέ. Ελάσματα αραιά οδοντωτά γκρι-λευκά, με καφέ στίγματα μερικές φορές. Πόδι λεπτό σχεδόν διαφανές, κιτρινωπό με πράσινες ζώνες. Αναπτύσσεται στο έδαφος πάνω σε θαμμένα κλαδιά και ξυλάκια έλατου.
Βρέθηκε σε πολλές θέσεις στην Ευρυτανία, πάντα σε ελατοδάση.

Πληροφορίες: http://imageshack.us/a/img690/7234/ewbu.jpg

Gymnopilus penetrans

Gymnopilus penetrans

Γυμνόπιλος ο διεισδυτικός. Καπέλο σε σχήμα καμπάνας σε νεαρή ηλικία, σχεδόν επίπεδο αργότερα, αλλά με κυματιστή περίμετρο, λείο, κίτρινο-καφέ. Ελάσματα σχετικά αραιά, οδοντωτά, χρυσό-κίτρινα. Πόδι ινώδες, κιτρινωπό, κοίλο στην ωριμότητα. Σάρκα υπόλευκη χωρίς οσμή και γεύση πικρή. Αναπτύσσεται  κοπαδιαστά πάνω σε πεσμένα κωνοφόρα, από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο.
Βρέθηκε στον Κώνισκο και τον Άγιο Νικόλαο Νοέμβριο πάνω σε πεσμένους κορμούς έλατου.

Πληροφορίες: http://www.rogersmushrooms.com/gallery/DisplayBlock~bid~5978.asp

Tricholoma saponaceum

Tricholoma saponaceum

Τριχόλωμα το σαπουνοειδές. Στο μανιτάρι αυτό το καπέλο είναι λείο, κυρτό με ανεπαίσθητο ύβο, που στην ωριμότητα γίνεται επίπεδο. Το χρώμα του  μεταβάλλεται από καφέ στο κέντρο σε πράσινο-λαδί στην περιφέρεια, όπου συναντάμε και κίτρινες αποχρώσεις. Τα ελάσματα είναι ανοδικά, πυκνά και λευκά. Μπορεί όμως να βρούμε δείγματα του μανιταριού αυτού με ανοιχτά πράσινα, με ροζ ή και μελανά ελάσματα. Το πόδι είναι ριζώδες, σχετικά κοντό και λευκό-καφετί. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι μια πορτοκαλί κηλίδα στη βάση του ποδιού. Η σάρκα είναι λευκή με χαρακτηριστική οσμή σαπουνιού. Το συναντάμε από τα τέλη του καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο σε δάση κωνοφόρων και φυλλοβόλων δένδρων.
Βρέθηκε στον Άγιο Νικόλαο Σεπτέμβριο σε έλατα.

Πληροφορίες:  http://en.wikipedia.org/wiki/Tricholoma_saponaceum

Gymnopilus junonius

Gymnopilus junonius

Γυμνόπιλος του Ιουνίου. Το καπέλο του είναι κυρτό, φωτεινό πορτοκαλί που στην ωριμότητα γίνεται καφέ, με ξηρή φολιδωτή επιδερμίδα. Τα ελάσματα είναι πυκνά κίτρινα-πορτοκαλί εφαπτόμενα και το πόδι μακρύ, ριζώδες, λευκό με κίτρινες κατά μήκος γραμμές. Στο πάνω μέρος του φέρει δαχτυλίδι εύθραυστο στο χρώμα της σκουριάς. Η σάρκα του είναι κίτρινη, με πικρή γεύση. Αναπτύσσεται σε πυκνές συστάδες γύρω από πρέμνα κωνοφόρων κυρίως το φθινόπωρο.
Βρέθηκε στον Άγιο Νικόλαο σε πρέμνο έλατου.

Πληροφορίες:  http://en.wikipedia.org/wiki/Gymnopilus_junonius

Clitocybe nebularis

 Clitocybe nebularis

Κλιτικύβη η νεφελώδης. Το καπέλο είναι αρχικά κυρτό με καμπύλο περιθώριο, στη συνέχεια γίνεται επίπεδο και τέλος ομφαλοειδές με κυματιστή περίμετρο. Στο κέντρο του καπέλου σχηματίζεται ένας μικρός ύβος, ενώ η επιδερμίδα του είναι βελούδινη. Έχει χρώμα γκριζωπό, που όμως μεταβάλλεται με την πάροδο του καιρού σε πιο ανοιχτό γκρι. Τα ελάσματα είναι πυκνά, οδοντωτά, γκρίζα αρχικά, κιτρινωπά στην ωριμότητα. Το πόδι είναι σχετικά κοντό, σπάζει εύκολα,  ποιο χοντρό στη βάση, γκρίζο και κούφιο στην ωριμότητα. Η σάρκα είναι λευκή και παχιά, με δυσάρεστη οσμή. Όταν η C.nebularis αρχίσει να σήπεται αναπτύσσεται πάνω της ο μύκητας Volvariella surrecta. Μεγαλώνει κάτω από κωνοφόρα ή πλατύφυλλα το φθινόπωρο και σχηματίζει κύκλους της μάγισσας.
Βρέθηκε στον Κώνισκο σε έλατα και στη Μυρίκη σε μικτό δάσος ελάτης και δρυός.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Clitocybe_nebularis

Inocybe geophylla var. geophylla

Inocybe geophylla var. geophylla

Ινοκύβη γαιόφυλλη ποικ. η γαιόφυλλη. Καπέλο λευκό-κρεμ με μεταξένια υφή, κωνικό αρχικά, επίπεδο στη συνέχεια, με έντονη θηλή στο κέντρο του. Η περίμετρος με την πάροδο του χρόνου μπορεί να σχιστεί. Ελάσματα σε απόχρωση του κρεμ, σχετικά αραιά και οδοντωτά, που στην ωριμότητα γίνονται καφέ. Πόδι μακρύ και λεπτό, κυλινδρικό. Σάρκα κρεμ με δυσάρεστη οσμή.
Το συναντάμε καλοκαίρι και φθινόπωρο σε δάση κωνοφόρων, αλλά και σε μικτά.
Βρέθηκε σε δάσος ελάτων το Νοέμβριο στον Άγιο Νικόλαο.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Inocybe_geophylla

Lepista flaccida

Lepista flaccida

Λεπίστα η πλαδαρή. Καπέλο χωνιόμορφο, κυρτό προς τα έξω στη περιφέρεια, κίτρινο-πορτοκαλί, απαλό και μεταξένιο στην υφή. Ελάσματα υπόλευκα, καθοδικά και πυκνά. Πόδι κυλινδρικό και ινώδες, λευκό με πορτοκαλί ανταύγειες. Σάρκα υπόλευκη ή γκρι μαλακή με ευχάριστη μυρωδιά και γλυκιά γεύση. Αναπτύσσεται αγελαία το καλοκαίρι και το φθινόπωρο σε δάση κωνοφόρων σχηματίζοντας ενίοτε κύκλους.
Βρέθηκε Νοέμβριο σε ελατοδάση, στη Μυρίκη, τη Δομνίστα και τον Άγιο Νικόλαο.  

Πληροφορίες: http://it.wikipedia.org/wiki/Lepista_flaccida

Hygrophorus pudorinus

Hygrophorus pudorinus

Υγροφόρος ο ντροπαλός. Καπέλο μεγάλο και σαρκώδες, όταν αρχίζει να αναδύεται είναι σφαιρικό και ενώ μεγαλώνει ποτέ δεν γίνεται επίπεδο, αλλά παραμένει πάντοτε κυρτό και κάποτε ομφαλοειδές. Είναι κόκκινο-πορτοκαλί, γλοιώδες με υγρό καιρό, ενώ η περίμετρος του σχίζεται. Τα ελάσματα είναι λευκά-ροζ, πυκνά και οδοντωτά. Το πόδι είναι κυλινδρικό, λευκό-ροζ και σχετικά κοντό. Η σάρκα του είναι λευκή με δυσάρεστη οσμή από νέφτι. Το συναντάμε σε περιβάλλον με έλατα, από τα μέσα του καλοκαιριού μέχρι τα τέλη του φθινοπώρου.
Βρέθηκε φθινόπωρο στον Άγιο Νικόλαο και τη Μυρίκη μέσα σε ελατόδασος.

Πληροφορίες: https://www.google.gr/#q=hygrophorus+pudorinus

Guepinia helvelloides

Εύρεση, ταυτοποίηση και φωτογράφιση από Βασίλη Τσάρα.

Guepinia helvelloides

Γκεπίνια λαχανοειδής. Ένας μύκητας που αναπτύσσεται πάνω σε θαμμένο ξύλο, μεμονωμένα ή σε μικρές ομάδες. Είναι χωνιόμορφο ή σε μορφή γλώσσας, σχισμένο από τη μία μεριά και συχνά με κυματιστή περίμετρο. Έχει ζελατινώδη υφή και είναι λείο εξωτερικά. Το χρώμα του είναι πορτοκαλί σε όλο το μήκος του. Στη βάση σχηματίζεται ένα μικρό υποτυπώδες πόδι. Η σάρκα είναι ροζ με ανεπαίσθητη οσμή.  Το συναντάμε από την Άνοιξη μέχρι το Φθινόπωρο σε περιβάλλοντα κωνοφόρων.
Βρέθηκε στο Κρίκελλο.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Guepinia

Macrolepiota mastoidea

Φωτογραφία Βασίλη Τσάρα

Macrolepiota mastoidea

Μακρολεπιώτα μαστοειδής. Καπέλο αρχικά αυγόμορφο, στη συνέχεια κυρτό με πλατιά θηλή και τέλος επίπεδο με έντονη θηλή, λευκό έως κρεμ με καφετιά λέπια να καλύπτουν ομόκεντρα το καπέλο εκτός της περιμέτρου. Η θηλή στο κέντρο καθώς και λίγη επιφάνεια γύρω της έχουν το ίδιο χρώμα με τα λέπια. Στη περίμετρο υπάρχουν υπολείμματα του πέπλου. Ελάσματα πυκνά, λευκά και ελεύθερα. Πόδι λευκό ή κρεμ, ροπαλόμορφο και σκληρό, με ίνες κατά μήκος. Στο πάνω μέρος του φέρει δαχτυλίδι σχετικά σταθερό, που ορισμένες φορές πέφτει στη βάση του ποδιού. Η επάνω επιφάνειά του είναι λευκή και η κάτω καφέ. Η σάρκα είναι λευκή με ελαφριά οσμή.
Αναπτύσσεται από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο σε ομάδες, σε ξέφωτα και λιβάδια.
Βρέθηκε στο Κρίκελλο, τη Μυρίκη, το Βελούχι, τα λιβάδια πέριξ του Καρπενησιώτη και στο Μικρό Χωριό.

Πληροφορίες: http://www.first-nature.com/fungi/macrolepiota-mastoidea.php

Boletus regius

Βρέθηκε, ταυτοποιήθηκε και φωτογραφήθηκε από τον Βασίλη Τσιάρα.

Boletus regius

Βωλίτης ο βασιλικός. Καπέλο αρχικά κυρτό, στην ωριμότητα επίπεδο, ροζ ή κόκκινο, με κίτρινους ή καφέ τόνους ενίοτε, στην περιφέρεια. Η επιδερμίδα του καπέλου αρχικά είναι βελούδινη, με ρυτίδες και αυλακιές στη συνέχεια. Οι πόροι είναι πρώτα κίτρινοι που σκουραίνουν με την πάροδο του χρόνου, ενώ γαλαζιώνονται ελαφρά στο άγγιγμα ή στο πλήγωμα. Οι σωλήνες είναι κι αυτοί κίτρινοι. Το πόδι είναι παχύ, με βάση που στενεύει, συμπαγές, με φωτεινό κίτρινο χρώμα και συχνά με κόκκινες ανταύγειες, ιδίως κοντά στη βάση. Σε όλη του την επιφάνεια καλύπτεται με ομοιόχρωμο κίτρινο δίχτυ. Η σάρκα είναι κίτρινη και γαλαζιώνεται ελαφρά στην κοπή.
Αναπτύσσεται το καλοκαίρι σε περιβάλλον πλατύφυλλων και ελάτης.
Βρέθηκε στη Δομνίστα κάτω από καστανιά το καλοκαίρι.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Boletus_regius

Polyporus squamosus

Polyporus squamosus

Πολύπορος ο λεπιδωτός. Αναπτύσσεται σε αλληλοκαλυπτόμενα επίπεδα, συνήθως δύο ή τριών καρποσωμάτων, πάνω σε κορμούς ή πρέμνα. Η πάνω επιφάνεια είναι κίτρινη ή καφέ και καλύπτεται από σκούρα λέπια διατεταγμένα ομόκεντρα. Η περιφέρεια είναι κυματιστή και το σχήμα του καρποσώματος είναι κοίλο ή επίπεδο. Η κάτω υμενοφόρα επιφάνεια καλύπτεται από μεγάλους κίτρινους πόρους, που καταλήγουν σε ρηχούς σωλήνες. Το πόδι που κοντό και χοντρό, στις ίδιες αποχρώσεις. Όταν είναι φρέσκο είναι μαλακό και σκληραίνει με την πάροδο του χρόνου. Το συναντάμε κυρίως στα τέλη του καλοκαιριού και το φθινόπωρο πάνω σε οξιές, καστανιές, σφεντάμια, λεύκες, πλατάνια και ιτιές, στα οποία προκαλεί λευκή σήψη.  
Βρέθηκε στο Καρπενήσι, τέλη Αυγούστου, πάνω σε λεύκα με εντυπωσιακές διαστάσεις και πολύ σκληρή σάρκα, σχεδόν σαν ξύλο.

Πληροφορίες:  http://en.wikipedia.org/wiki/Polyporus_squamosus

Stereum hirsutum

Stereum hirsutum

Στέρεο το τριχωτό. Σαπρόβιο είδος που αναπτύσσεται πλευρικά και χωρίς στέλεχος, πάνω στο φλοιό φυλλοβόλων, κυρίως βελανιδιών. Δημιουργεί στρώματα από πτυχωτά ημικυκλικά καρποσώματα, που πολλές φορές αλληλοκαλύπτονται ή συγχωνεύονται. Η πάνω επιφάνεια είναι βελούδινη, τριχωτή, διαιρούμενη από ομόκεντρες χρωματικές ζώνες, κίτρινες, κοκκινωπές, καφέ, μαύρες, ανάλογα την ηλικία και το περιβάλλον. Η κάτω υμενοφόρα επιφάνεια είναι κίτρινη-καφέ, που σκουραίνει προς τη βάση.
Αρκετές φορές πάνω του παρασιτούν άλλοι μύκητες σε μορφή ζελέ. Το συναντάμε από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο.
Βρέθηκε άνοιξη στον Κώνισκο σε πρέμνο δρυός.

Πληροφορίες: http://www.mushroomexpert.com/stereum_hirsutum.html

Fomes fomentarius

Fomes fomentarius

Φόμης ο εναυσματικός. Στη περιοχή μας και όχι μόνο,  τον συναντάμε με το όνομα ίσκα. Αναπτύσσεται στο κορμό διαφόρων δένδρων, κυρίως φυλλοβόλων και σπανιότερα κωνοφόρων, τις περισσότερες φορές με νότιο προσανατολισμό. Έχει σχήμα οπλής αλόγου, με την πάνω επιφάνεια σκληρή, ξυλώδη και ανώμαλη,  διαμορφωμένη σε ομόκεντρες στρώσεις, με στρογγυλή περίμετρο. Η περίμετρος είναι υπόλευκη κατά την περίοδο ανάπτυξης, με τις υπόλοιπες στρώσεις να διαφέρουν χρωματικά, από καφέ έως διάφορες αποχρώσεις του γκρι. Η κάτω επιφάνεια φέρει στρογγυλούς μικρούς πόρους, κρεμ σε νεαρή ηλικία, καφέ στην ωριμότητα. Οι σωλήνες είναι μακριοί στο χρώμα της σκουριάς. Η σάρκα είναι καφέ, σκληρή και ινώδης.
Στα δέντρα στα οποία προσκολλάται προκαλεί σήψη και παραμένει εν ζωή και μετά την αποξήρανση του δένδρου.
Βρέθηκε στον Αγ. Νικόλαο σε κορμό έλατου, αλλά είναι κοινό είδος και συναντάται παντού.

Πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Fomes_fomentarius

* Η ίσκα χρησήμευε παλότερα στο άναμμα της φωτιάς ως προσάναμμα. Τα υλικά και η τεχνική περιγράφονται στο: http://fthiotikos-tymfristos.blogspot.gr/2011/10/blog-post_23.html

Agrocybe cylindracea

Βρέθηκαν και φωτογραφήθηκαν από τον Βασίλη Τσάρα

Agrocybe cylindracea

Αγροκύβη η κυλινδρική. Καπέλο στην αρχή ημισφαιρικό, στη συνέχεια κυρτό και μετά επίπεδο, με ραγάδες στο κέντρο του, κυματιστή περίμετρο, σε τόνους υπόλευκους έως καφέ. Ελάσματα αρχικά λευκά, στη συνέχεια καφέ, οδοντωτά και σχετικά πυκνά. Πόδι λευκό σε νεαρή ηλικία, καφέ στη συνέχεια, κυλινδρικό, με λεπτή βάση, εύθραυστο, με σταθερό δαχτυλίδι στους ίδιους χρωματικούς τόνους. Το δαχτυλίδι, αλλά και το πάνω μέρος του ποδιού, είναι συνήθως σκονισμένα από τα καφέ σπόρια. Η σάρκα είναι λευκή, εκτός απ τη βάση του ποδιού, που είναι καφέ και έχει ευχάριστη οσμή καρυδιού ή παλιού κρασοβάρελου. Αναπτύσσεται πάνω σε πρέμνα συνήθως λεύκας, αλλά και άλλων πλατύφυλλων, από την Άνοιξη μέχρι το Φθινόπωρο.
Βρέθηκε στο Κρίκελλο σε πρέμνο λεύκας.

Πληροφορίες: http://www.rogersmushrooms.com/gallery/DisplayBlock~bid~5505~gid~~source~gallerydefault.asp